Strona główna Bez kategorii Teatr i rozrywka w starożytności

Teatr i rozrywka w starożytności

189
PODZIEL SIĘ
Zabawa wywierała w I wieku ogromny wpływ na masy. Istotne miasta imperium rzymskiego miały teatry, amfiteatry lub cyrki, a co poniektóre posiadały wszelkie te trzy obiekty. W pewnej publikacji wolno przeczytać: „Widowiska wiązały się z niebezpieczeństwem i podnieceniem graniczącym z szaleństwem, oraz bezustannym zalewem krwi”. Powożący rydwanami mieli stroje o odmiennych odcieniach, a każda ekipa wyrażała ustaloną grupę społeczną bądź polityczną. Na widok własnych faworytów kibice dynamicznie wiwatowali.
Woźnice radowali się taką popularnością, że ludzie ozdabiali swe domy ich portretami, a im samym wypłacano kolosalne sumy dewiz.
W miastach odbywały się też krwawe walki gladiatorów i walki z dzikimi zwierzętami, notorycznie toczone bez uzbrojenia. Przestępców skazanych na śmierć ubierano w pewnych sytuacjach w skóry, co miało ich upodabniać do zwierzaków, i rzucano na pożarcie celowo wygłodzonym poczwarom; takiej śmierci akompaniowały niewyobrażalne tortury. Osoby oddające się tak koszmarnej rozrywce, zagubiły wszelkie poczucie etyki.
Teatr idealną rozrywką
Budowla, gdzie organizowano różnego typu widowiska oraz przedstawienia sceniczne – tragedie, komedie, występy taneczne oraz muzyczne. W teatrach wielokrotnie przedstawiano spektakle przeróżnej treści. Teatry zaczęto wznosić w Grecji ok. V w. p.n.e. i z nieraz wybudowano je w wielu ogromnych miastach.
Albowiem starożytni Grecy tak umiejętnie oraz dokładnie konstruowali teatry, publiczność mogła przyzwoicie widzieć i słyszeć wystawiane sztuki. Pokazy teatralne wywodziły się ze świąt urodzaju, obchodzonych dla uczczenia żniw i winobrania, i z poglądów dotyczących śmierci i odnawiania się życia. Te orgiastyczne święta obchodzono ku czci Dionizosa, mitycznego boga wina oraz urodzaju.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here